Shaykh ʿĀdil ibn ʿĪsā ar-Ruḥaylī:
Hoe is de Qurʾān dan een genezing voor de ziekten van begeerten? Ibn al-Qayyim (moge Allāh hem genadig zijn) vermeldt in Ighāthat al-Lahfān, bij de uitspraak van Allāh ﷻ:
{O mensen, er is tot jullie een vermaning van jullie Heer gekomen en een genezing voor wat zich in de harten bevindt.} (Yūnus 10:57)
Met “een vermaning van jullie Heer” wordt bedoeld: iets dat afschrikt van zonden en ongehoorzaamheid.
Ibn al-Qayyim zegt:
“Wat betreft de genezing van de ziekten van begeerten door de Qurʾān: dit komt door de wijsheid en de goede vermaning die erin staan, evenals de aansporingen en waarschuwingen, de aansporing om je hart niet aan het wereldse leven te hechten, en de verhalen en lessen die erin staan. Hierdoor verlangt het gezonde hart naar datgene wat het in zijn hiernamaals en zijn wereldse leven ten goede komt, en houdt het zich verre van datgene wat het in zijn wereldse leven en zijn hiernamaals schaadt.”
En de Qurʾān, zoals Ibn al-Qayyim (moge Allāh hem genadig zijn) zegt, spoort je aan om afstand te nemen van alle ziekten, waaronder de ziekte van verliefdheid.
Zoals Ibn al-Qayyim zegt in al-Fawāʾid:
“Het volgende vers is voldoende als aansporing om het hart niet aan het wereldse leven te hechten: {Heb je dan gezien: als Wij hen jarenlang laten genieten, en vervolgens tot hen komt wat hun is beloofd, wat heeft hun uiteindelijk al het genot waarvan zij genoten gebaat?} (ash-Shuʿarāʾ 26:205–207).”
Wanneer de zondaar aan de Dag des Oordeels en aan dit vers denkt, zal hij zonden en ongehoorzaamheid achterwege laten. Allāh, de Verhevene, zegt:
{Maar wie het staan voor zijn Heer vreest en zijn ziel weerhoudt van haar begeerten: voorwaar, het Paradijs zal zijn verblijfplaats zijn.} (an-Nāziʿāt 79:40–41)