Vraag:
Mijn tenen raken geïnfecteerd met schimmel door het water. De arts heeft me verboden om water te gebruiken en ook om sokken te dragen. Wat adviseren jullie mij in mijn situatie met betrekking tot het gebed?
Antwoord van Shaykh ibn Bāz:
Als water schadelijk voor je is, dan is het geen probleem om het niet te gebruiken, zoals je is gezegd. Als het schadelijk is voor je voeten, dan is het geen probleem [om het wassen van de voeten met water achterwege te laten]. En als het dragen van sokken ook schadelijk is, dan is het eveneens geen probleem om die niet te dragen. Maar als de sokken geen kwaad doen, dan kun je ze aantrekken terwijl je in staat van wodoe bent, en dan mag je erover vegen bij het verrichten van de wodoe.
Maar als de sokken zoals gezegd schadelijk zijn, en ook het water, dan is het voldoende om tayammoem te verrichten: je wast eerst je gezicht en je onderarmen (inclusief de handen), je veegt over je hoofd, en daarna gebruik je aarde (of iets anders afkomstig uit het aardoppervlak zoals stenen) nadat je jezelf hebt afgedroogd. Je slaat eenmaal op de aarde en veegt je gezicht en beide handen, met de intentie dat dit in de plaats komt van het wassen van de voeten. Dat is de voorgeschreven en verplichte werkwijze.
Als het duidelijk schadelijk is om de voeten te wassen en om sokken te dragen, dan verricht je eerst de voorgeschreven wodoe: je spoelt je mond en je neus, je wast je gezicht en je onderarmen, en je veegt over je hoofd en je oren. Daarna, als je jezelf hebt afgedroogd, sla je met je handen één keer op aarde en veeg je daarmee over je gezicht en je handen — met de intentie dat dit in de plaats komt van het wassen van de voeten.
Want degene die niet in staat is om water te gebruiken, heeft hetzelfde religieuze oordeel als iemand die geen water kan vinden. En Allāh ﷻ zegt: {..en jullie geen water kunnen vinden, verricht dan tayammoem met schone aarde.} (5:6)
Degene die door ziekte of wonden geen water kan gebruiken, heeft dezelfde status als iemand die geen water kan vinden: hij verricht tayammoem, alḥamdoelillah.
Hetzelfde geldt voor iemand met een wond of een verband (gips of spalk). Als het mogelijk is om over de wond te vegen, dan volstaat dat. Maar als het zelfs schadelijk is om erover te vegen, en er zit geen verband op, dan verricht je tayammoem nadat je eerst de gezonde lichaamsdelen hebt gewassen. Wanneer je handen dan droog zijn, sla je één keer op de aarde en veeg je daarmee over je gezicht en je handen, met de intentie dat dit in de plaats komt van het wassen van het gewonde lichaamsdeel.
Maar als er een verband (bijvoorbeeld een spalk of gips) op zit, dan veeg je eroverheen (tijdens de wodoe), en dat volstaat – je hoeft dan geen tayammoem te verrichten. Als je het lichaamsdeel wil wassen waar het verband zit, dan veeg je over het verband tegelijk met het wassen van de rest van dat lichaamsdeel (die niet bedekt is door het verband).
Als het verband bijvoorbeeld op de onderarm zit, dan veeg je over het verband en was je de rest van de onderarm (waar geen verband op zit). Als het verband bijvoorbeeld op een van de voeten zit, dan was je de gezonde voet en het deel van de zieke voet dat onbedekt is, en je veegt over het verband zelf. En dat is voldoende; je hoeft dan geen tayammoem te doen. Dit is het juiste.
Bron: Fatāwā Noer ‘alā ad-Darb – 191
Vraag:
Een zieke persoon heeft iets op zijn onderarm geplaatst vanwege een aandoening, waardoor hij dat deel niet kan wassen. Moet hij dan wodoe verrichten of tayammoem?
Antwoord van Shaykh ‘Abd al-Moeḥsin al-‘Abbād:
Als het voorwerp — zoals een verband of gips — vastzit op een plaats die normaal gewassen moet worden bij de wodoe, en het verwijderen ervan schade zou veroorzaken, dan wast hij het zichtbare deel van de huid en veegt hij over het bedekte deel, mits het mogelijk is om erover te vegen zonder schade.
Als de wond blootligt, dan mag hij voor dat deel tayammoem verrichten en voor de rest (van de gezonde lichaamsdelen) gewoon wodoe doen.
Maar als het bedekt is (door een verband of iets dergelijks) en het mogelijk is om eroverheen te vegen zonder schade, dan volstaat het om erover te vegen en is tayammoem niet nodig.
Bron: Sharḥ Soenan Abī Dāwoed — les nr. 466
Vraag:
Edele shaykh, ik heb een gebroken arm en er zit een spalk (gips) op. Soms ben ik in staat van djanābah (grote rituele onreinheid), en ik vrees dat het gebruik van water de spalk kan schaden. Dus verricht ik enkele dagen alleen tayammoem (in plaats van de ghoesl). Ben ik daarmee zondig? Moge Allāh u zegenen.
Antwoord van Shaykh al-‘Oethaymīn:
Ja, je bent daarmee zondig. Want het is verplicht voor iemand met een spalk op zijn arm om [tijdens de ghoesl] zijn hele lichaam te wassen, behalve de plek waar de spalk zit. Dat is op basis van het woord van Allāh ﷻ: {Vreest Allāh zo goed als jullie kunnen..} [64:16], en de uitspraak van de Profeet ﷺ: “Wanneer ik jullie iets opdraag, doe er dan van wat jullie kunnen.”
Je moet dus de rest van het lichaam wassen. Wat betreft de spalk, het is niet verplicht om die te wassen, omdat Allāh zegt: {Allāh belast geen ziel boven haar vermogen} [2:286].
Wat moet je dan doen? Je verricht tayammoem ter vervanging van het wassen van de plek waar de spalk zit (nadat je eerst de rest van het lichaam hebt gewassen). En wanneer je genezen bent, verricht je de volledige ghoesl (rituele grote wassing).
Bron: al-Liqā’ ash-Shahrī — nr. 23
https://www.tasfiatarbia.org/vb/showthread.php?t=14978
(Tags: wonde, gewond, wudu, wudoo, wodoo, ablutie, wassing, ghusl, pleister, verband, gips, ziek, ziekte, tayammum, fatwa, oordeel)