De grote geleerde Shaykh Moḥammed Amān ibn ‘Alī Al-Djāmī (moge Allāh hem genadig zijn) zei:
Wanneer we “al-khalaf” zeggen, bedoelen we het tegenovergestelde van “as-salaf”. Jouw salaf zijn allen die jou voorafgingen onder de ṣaḥābah (metgezellen van de Profeet ﷺ), de tābi‘īn (volgelingen van de ṣaḥābah) en de geleerden onder de volgelingen van de tābi‘īn. Dát zijn de salaf, zij waren de eersten die de Islam omarmden.
Wie hun spoor volgt en hun methodologie hanteert, is een salafī — met de ي (yā’) van het zich ergens aan toeschrijven (in dit geval aan de salaf) — waar hij zich ook bevindt, zelfs al leeft hij helemaal aan het einde van de wereld, wanneer de tijd ten einde loopt; niet alleen in ons tijdperk, (maar) zelfs na ons. Zo iemand is salafī, dit betekent dat hij zich toeschrijft aan de salaf (voorgangers) én hun methodiek volgt; voor hem geldt wat ook voor hen geldt. Deze salafī krijgt daarom dezelfde beloning als de [rest van de] salafī’s, zo niet een grotere, omdat hij in de Boodschapper van Allāh (ﷺ) heeft geloofd en diens leiding heeft gevolgd zonder hem ooit te hebben gezien. Hij geloofde in hem op grond van wat hij hoorde (over hem), geloofde hem en bevond zich op absolute zekerheid over zijn methodologie. Daarom worden zulke mensen beschouwd als broeders van de Boodschapper van Allāh (ﷺ) en kunnen zij in beloning zelfs de metgezellen overtreffen.
Hoe dan ook: de mensen hier zijn óf salaf – zij over wie het edele vers zegt:
{En de allereerste (moslims) van de Moehādjirīn (emigranten van Mekka naar al-Medina) en de Anṣār (de helpers — de bewoners van al-Medina die die de emigranten onderdak hebben geboden en bijstand)..} [Soerah at-Tawbah: 100]
– dát zijn de salaf.
Wees niet terughoudend om te weten te komen wie de salaf en de salafī’s zijn! Want in deze moeilijke dagen plaatsen sommigen de salafī’s onder de nieuw ontstane groeperingen en bestempelen hen als een partij/sekte (ḥizb). [Zij zeggen:] de partij van de Moslimbroederschap, de salafī-partij, de tablīghī-partij, de surūrī-partij, enzovoort. Dat is fout! Een onjuiste onderverdeling! De salaf zijn de mensen van het rechte pad; en de salafī’s zijn degenen die op datzelfde pad, op de [juiste] methodologie, zijn gebleven – zij vormen geen partij (ḥizb).
Is het een partij (ḥizb) die door een bepaald persoon op een bepaald moment is opgericht? Nee. Hun methodologie is juist een voortzetting van de methodologie van hun voorgangers (salaf), omdat zij zich aan eraan toeschrijven. Daarom is het tegenwoordig een fout om de salafī’s als één van de partijen (aḥzāb) in te delen; dat is verkeerd.
De echte “partijen” (aḥzāb) zijn juist degenen die zich van de rechte lijn hebben afgesplitst: zij verlieten het hoofdpad, de juiste weg, en sloegen zijsporen in. Zij zijn de partijen die onderzocht moeten worden om te zien wat zij aan waarheid en aan dwaling bevatten.
De oprechte salafī’s daarentegen zijn degenen die [de juiste methodologie] begrepen hebben en [de vrome voorgangers] gevolgd hebben, niet enkel naamdragers; zij vallen helemaal niet onder die partij-indeling.
Bron: audio (Tags: Salafisme, salafisten, salafi, selefi, selefiyyah, salafiyah, sektes, groeperingen, madgali, madkhali, wahhabi, fatwa, oordeel)