Vraag:
Ik ben een jongedame die 27 jaar oud is. Ik werd getroffen door waswās (influisteringen) in het gebed en de wodoe (kleine rituele wassing) toen ik ongeveer 17 jaar oud was. En ik heb hier nog steeds last van. Het is zelfs zo erg dat ik steeds zou hopen dat Allāh mij geneest, of dat ik sterf. Ik verricht de takbīr (het zeggen van “Allāho akbar”), maar achteraf heb ik niet het gevoel dat ik de Takbier heb verricht. En ik reciteer Soerat al-Fātiḥah, maar achteraf heb ik niet het gevoel dat ik het gereciteerd heb. Ook twijfel ik over het aantal rak‘ahs (gebedseenheden) die ik heb verricht. Ook [heb ik twijfels] over de wodoe en het lezen van de Taḥiyyāt (in het gebed). Alleen Allāh weet hoe zwaar ik hieronder lijd. Ik hoop op Allāh, en vervolgens op u, dat u mij een gedetailleerd advies geeft. Wellicht dat Allāh daarmee profijt brengt aan mij, en aan iedereen die getroffen is door deze ziekte.
Shaykh al-‘Oethaymīn:
Ik zeg: veel mensen zijn beproefd met waswās (influisteringen). Wij vragen Allāh om welzijn. Het geneesmiddel ervoor bevindt zich in twee zaken. De eerste zaak: het toevlucht zoeken bij Allāh tegen de vervloekte shaytān. Want influisteringen komen van shaytān; hij wil [daarmee] de aanbidding van de mens verpesten. Het is zelfs zo dat de influisteringen ervoor gezorgd hebben dat sommige mensen volledig gestopt zijn met bidden! Want hij zegt, “Wanneer ik wil bidden, dan voelt het alsof ik ga ontploffen vanwege de benauwdheid (die ik voel).” Dus hierdoor stopt hij uiteindelijk met bidden. Wij zoeken toevlucht bij Allāh hiertegen!
Dus influisteringen komen van de shaytān. En het geneesmiddel ervoor bevindt zich in twee zaken, zoals ik heb gezegd. De eerste zaak: het toevlucht zoeken bij Allāh tegen de vervloekte shaytān. De tweede zaak: het zich afwenden (oftewel: het volledig negeren van de influisteringen). Een persoon moet stoppen (met het denken aan deze influisteringen) en hij moet zich afwenden ervan. Hij mag de shaytān niet gehoorzamen!
Bijvoorbeeld; hij heeft de wodoe verricht en dan zegt de shaytān tegen hem: “Je had geen intentie (in het begin)!” Hij mag geen aandacht schenken aan deze (influistering)! Wanneer hij klaar is met de wodoe, dan gaat hij gewoon gaan bidden. Indien hij de wodoe heeft verricht en de shaytān daarna bv. zegt: “Je hebt je mond niet gespoeld,” of: “Je hebt je neus niet gespoeld,” of: “Je hebt je hand niet gewassen..” Hij moet zich afwenden van al deze [influisteringen]! En hij mag het wassen niet nogmaals herhalen! Hij moet verderdoen met zijn wodoe, totdat hij klaar is ermee. Dit neemt niet eens vijf minuten in beslag. En daarna gaat hij bidden.
Indien hij het gebed aanvangt en de shaytān vervolgens zegt: “Je had geen intentie!” Dan mag hij niet akkoord gaan met hem (shaytān) hierin! Want wij weten met absolute zekerheid dat deze persoon niet gekomen is naar de gebedsplaats behalve dat hij reeds een intentie had (voor dit gebed)! Daarom is het fout dat wanneer iemand wil gaan bidden, dat hij zegt: “O Allāh! Ik heb de intentie om te bidden!” Of wanneer hij wil vasten, dat hij zegt: “O Allāh! Ik heb de intentie om te vasten tot de nacht!” Dit is niet nodig!
Een man kwam eens bidden in deze moskee, al-Masjid al-Ḥarām. Toen hij de takbīr wilde verrichten, zei hij eerst: “O Allāh! Ik heb de intentie om vier rak‘ahs Dhohr te bidden omwille van Allāh ﷻ, achter de Imām van de Ḥaram.” Dit zijn dus verschillende restricties (die hij hier heeft opgenoemd). Dus toen hij de takbīr wilde verrichten, zei de persoon naast hem: “Broeder, heb nog wat geduld. Er blijft nog iets over (dat je niet hebt vermeld).” Hij zei: “Wat blijft er nog over?!” Hij zei: “De datum! De dag en de maand!” Hoe dan ook, het uitspreken van de intentie is verkeerd.
[Allāh zei:] {Zeg: “Zullen jullie Allāh vertellen over jullie godsdienst?”..} [49:16] Zullen jullie Allāh vertellen over wat zich bevindt in julliezelf? Jij bent niet naar de plaats van aanbidding gekomen, behalve om Allāh te aanbidden. Hoe dan ook, als shaytān tegen iemand zegt tijdens zijn gebed: “Je hebt geen intentie,” dan moet hij deze (influistering) in de steek laten en verder doen met bidden. Want hij heeft zonder twijfel een intentie!
En hier is er een belangrijke kwestie: Als jij naar al-Masjid al-Ḥarām of een andere moskee komt en het gebed binnentreedt, terwijl je de intentie had om te bidden, maar het is niet in je gedachten opgekomen om de (specifieke) intentie te hebben dat dit het Dhohr of ‘Asr gebed is: dit kan absoluut geen kwaad! Want jij bent slechts op dit tijdstip gekomen om het verplicht gebed van dit tijdstip te verrichten. Het is dus niet nodig dat je (een specifiek gebed) specificeert (in je gedachten). En dit is iets wat veel gebeurt. Vooral wanneer iemand het gebed binnentreedt terwijl de Imām neergebogen (in roekoe‘) is. En als hij zich dan haast (zodat hij de rak‘ah nog kan halen), dan kan het gebeuren dat het niet in zijn gedachten opkomt dat hij de intentie heeft voor dit specifiek gebed (bv. Dhohr). En in deze mening – die is overgeleverd van Imām Aḥmed – zit er gemak voor de mensen. En het weert ook de influisteringen af. Met andere woorden: het is het [huidige] tijdstip dat specificeert welk verplicht gebed [jij nu gaat uitvoeren].
Wanneer shaytān dus naar jou komt (met influisteringen) in gelijk welke daad van aanbidding, zoek dan toevlucht bij Allāh tegen de vervloekte shaytān, en wend je hier van af (negeer het)! Schenk er geen aandacht aan, en hou je er niet mee bezig. Als je dit [advies] blijft praktiseren, dan zal [de influistering] verdwijnen. Maar sommige mensen zeggen, “Als ik mezelf forceer om te handelen naar dit [advies], dan heb ik na afloop van het gebed het gevoel dat ik niet gebeden heb!” Wat zeggen wij tegen hem? Wij zeggen tegen hem: Ga [de influistering] tegen! Beeïndig gewoon je gebed, ook al geloof je dat je niet hebt gebeden! Dit zal jou niet schaden! Ja.
Vraag:
Emintente Shaykh, moge Allāh u behouden. Ik ben een Moslima die bidt en vast, en alle lof zij Allāh. Maar ik heb een probleem in de wodoe. Ik word getroffen door influisteringen waardoor ik constant blijf wassen. En de hele tijd blijf ik denken over het Hiernamaals en de bestraffing in het Hellevuur. Ik ben erg bang nu. Dit is waarom ik vraag van Uwe Eminentie om mij een advies te geven omtrent deze zaak.
Shaykh al-‘Oethaymīn:
Mijn advies aan deze vraagstelster en alle anderen die zijn getroffen door influisteringen — en dit zijn er velen. [Mijn advies is] dat zij zich moeten afwenden van wat zij ondervinden (van influisteringen) in hunzelf, met een complete afwending, nadat ze toevlucht hebben gezocht bij Allāh tegen de vervloekte shaytān. Want de influisteringen die plaatsvinden in het hart, komen van shaytān.
Bijvoorbeeld, als iemand de wodoe verricht en zijn gezicht, zijn handen (en voorarmen) wast, zijn hoofd en oren veegt, en zijn voeten wast, dan is het niet nodig dat hij achteraf zegt, “Wellicht heb ik dit of dat niet gedaan..” Één keer alles wassen (in wodoe) is genoeg! Twee keer wassen is beter. Drie keer wassen is nog beter. En als je vier keer wast, heb je slecht gehandeld. Daarom is er overgeleverd van de Profeet ﷺ dat hij een wodoe heeft gedaan waarbij hij alles één keer waste. En [een andere wodoe] waarbij hij alles twee keer waste. En [een andere wodoe] waarbij hij alles drie keer waste. En hij (de Profeet) zei: “Degene die meer dan dit doet, heeft slecht gehandeld, heeft een overtreding begaan en heeft onrecht gepleegd.” En Allāh ﷻ zegt: {Waarlijk, de Boodschapper van Allāh is voor jullie een goed voorbeeld: voor wie op (de beloning van) Allāh en het Hiernamaals hoopt, en voor wie Allāh veelvuldig gedenkt.} [33:21]
En de Profeet ﷺ heeft nooit meer dan drie keer (gewassen) in zijn wodoe. Dus het maximale aantal dat je het wassen mag herhalen, is drie keer. Je mag niet meer dan dit doen. Het kan zijn dat iemand dit doet, maar omdat hij influisteringen heeft raakt zijn hart benauwd, verandert zijn gezicht van kleur en zegt hij tegen zichzelf: “Ik heb mijn wodoe niet voltooid!! Ik bevind me nog steeds in een kleine staat van onreinheid!” Ik zeg tegen deze persoon: Ja, ga gewoon bidden, ook al geloof je dat. Ga bidden, ook al geloof je dat je de wodoe niet hebt gedaan. Want als jij shaytān vernedert door deze daad van vastberadenheid te doen (namelijk: het gewoon gaan bidden & niet herhalen van de wodoe) — naast het gedenken van Allāh — dan zal de shaytān zich terugtrekken. Dit is een van de belangrijkste zaken die de influisteringen afweren. Het oprecht vastberaden zijn, naast het zoeken van toevlucht bij Allāh tegen de vervloekte shaytān, en het zoeken van Zijn steun in de vastberadenheid en het negeren van deze influisteringen; zowel in de wodoe, het gebed, de Tawāf of andere aanbiddingen.
Er wordt vermeld over een van de geleerden, namelijk Ibn ‘Aqīl, die behoort tot de wetsgeleerden van de Ḥanbalīs.. Een man naar hem kwam voor een fatwā. Hij zei: “Ik bevind mij in een staat van seksuele onreinheid (djanābah), waarna ik naar de Eufraat rivier ga en vervolgens erin duik om de Ghoesl (grote wassing) te doen. Vervolgens kom ik uit de rivier en zeg ik tegen mezelf dat de staat van djanābah nog steeds niet is opgeheven. Wat is uw mening hierover, Shaykh?” Ik denk dat de Shaykh een tijdje bleef nadenken, als ik me niet vergis. Hoe dan ook, hij zei tegen hem: “Ik ben van mening dat jij niet hoeft te bidden.” De man zei: “Hoezo hoef ik niet te bidden?!” Hij zei: “Nee, jij hoeft niet te bidden. Want de Profeet ﷺ zei: «De pen werd opgeheven voor drie (mensen): degene die slaapt totdat hij wakker wordt, het kleine kind totdat hij puberteit bereikt, en de krankzinnige totdat hij weer bij zinnen komt.» En jij bent krankzinnig! Want hoe kan het zijn dat jij je bevindt in een staat van djanābah, dat je duikt in een rivier om deze staat op te heffen, en dat je daarna alsnog zegt dat de staat van djanābah niet werd opgeheven?! Dit is krankzinnigheid! Daarom ben ik van mening dat jij niet hoeft te bidden.” Hierna kwam deze man terug bij zinnen, door de woorden van deze grote geleerde, moge Allāh hem genadig zijn.
Bron: fatwa 1 — fatwa 2 (tags: waswas, waswaas, wiswas, wiswaas, influisteringen, satan, duivel, twijfels, wudu, ocd)